Kiezels, bakstenen en een rotsblok

Daar zat ze dan: maandagochtend 11.00 uur, moe en moedeloos. Normaal gesproken had ze al een halve dag werken achter de rug, doorgaans in de vijfde versnelling. Maar daar was abrupt een einde aan gekomen. Vanuit het niets was er op de stopknop gedrukt. De eerste versnelling was momenteel het hoogst haalbare maar liever nog bleef ze op de bank liggen.  

Kiezelstenen

Ze had al veel signalen van haar lichaam genegeerd of simpelweg gemist. Elk signaal is als een kiezelsteentje dat op je hoofd valt: je denkt ‘au’ en beseft dat je iets moet veranderen. Alleen doe je het niet, het kiezelsteentje doet nog niet voldoende pijn, de motivatie om rust te nemen is nog  niet groot genoeg. Onder het mom van ‘eerst nog even dit en daarna ben ik aan de beurt’,  zet je jezelf op de laatste plaats.’ Om onduidelijke redenen kom je echter nooit aan de beurt. Je draaft maar door. Je negeert je vermoeidheid en onvrede.

Bakstenen

Inmiddels vallen er geen kiezelsteentjes meer uit de lucht maar bakstenen: duidelijke signalen dat de stress zich opbouwt en dat je niet goed voor jezelf zorgt. Je hebt last van lichamelijke klachten, je wordt niet gezelliger (voor jezelf en voor je omgeving), je laat steken vallen en bent moe. Hoe graag zou je eens met een kop koffie op de bank zitten of een paar uur met de hond in het bos lopen? Maar er is altijd een reden om dat uit te stellen.

Rotsblok

De stresshormonen stapelen zich op, je hebt last van concentratieproblemen, lezen lukt niet meer, je piekert, bent besluiteloos en vermoeid. Alle alarmbellen rinkelen maar je negeert de signalen. En dan komt er een rotsblok naar beneden. Je hebt geen keus meer: er wordt op de stopknop gedrukt, je voelt je verpletterd. Je bent burn-out geraakt. Het leven staat opeens stil. Je lichaam wil niet meer. Omdat je alle signalen, groot en klein, hebt genegeerd, beslist je lichaam nu voor jou. Ze realiseerde zich dat haar rotsblok gevallen was. Hoe had ze het zover kunnen laten komen?

Aan het roer

Wil je het roer van je eigen leven weer in handen nemen? Las dan pauzes in: momenten waarop je tijd voor jezelf hebt. Dat betekent: geen telefoon binnen handbereik, geen televisie aan en geen computer. Ook al denk je dat dit rustmomenten zijn: met een beeldscherm aan ben je met je aandacht bij het beeldscherm in plaats van bij jezelf. Ga een stuk wandelen, pak een boek, ga tuinieren, wees creatief.

Moeten?

En geloof me, in het begin is dat echt niet makkelijk. Je zult je onrustig en opgejaagd voelen, je vindt dat je iets moet doen. Maar hou vol, na enige tijd ga je genieten van deze rustmomenten. En daar doe je het voor.

Terugschakelen

Vergelijk het maar met je auto: soms rijd je in de vijfde versnelling en soms schakel je terug naar de derde versnelling, afhankelijk van de omstandigheden. Als je luistert naar de signalen van je lichaam, weet je wanneer het tijd is om terug te schakelen. Rust nemen betaalt zich terug in gezondheid en meer genieten.

Welke signalen heb jij (al lang) genegeerd? Wat zijn jouw kiezelstenen, bakstenen en rotsblokken?

De eerste stap

Mocht jij je nu nog niet zo ontspannen en rustig voelen, maar dat wel willen worden, download dan mijn gratis e-book met drie tips voor rust in je hoofd en rust in je lijf. Je krijgt enkele praktische tips die je direct kunt toepassen. Je krijgt dan tevens de blogs automatisch in je mailbox zodat je er geen één hoeft te missen.

Download mijn E-book

Loop je jezelf soms voorbij omdat je teveel ballen in de lucht houdt? En heb je behoefte aan rust?

Meld je dan nu aan voor regelmatige tips en adviezen per e-mail over rust, ontspanning en genieten. Je ontvangt dan direct mijn e-book met drie praktische tips om snel en eenvoudig rust in je hoofd en in je lijf te krijgen.

Je gegevens zijn uiteraard veilig bij mij en worden niet gebruikt voor andere doeleinden.