Verbinding

Wat deze week het meeste indruk op mij maakte (of eigenlijk twee weken geleden maar toen kon ik er nog niet over schrijven) is dat Pluis, onze lieve, eigenzinnige kat, is ingeslapen. Wat missen we haar! Aan de ene kant was ze zo lief, aanhankelijk en zó schattig, aan de andere kant ongelofelijk eigenzinnig. Maar door alles heen was er vooral de verbinding die ze zocht. Pluis was van ‘samen, verbinding en genieten’.

Pluis

Even alleen op de bank zitten? Onmogelijk, Pluis wilde op schoot. Wilde ze naar buiten, dan sprong iemand op om de deur voor haar open te doen. Pluis laten wachten, was geen optie. Duurde het te lang, dan krabde ze aan de deur om haar verzoek kracht bij te zetten: krassen bij te zetten, zal ik maar zeggen.

En nu is ze er niet meer. 18 jaar is ze geworden, een respectabele leeftijd. Wat laat ze een leegte achter: geen begroeting meer in de ochtend, geen voerbakje op de grond, niet meer op schoot. Wat heeft haar overlijden invloed op ons! We zijn even van slag. Want hoewel het voor haar beter was (ze mankeerde van alles) is het voor ons een abrupt en definitief verbreken van de verbinding die al die jaren zo vanzelfsprekend was.

Verbinding: een knuffel, op bezoek

Ik hoor mensen zeggend dat ze in deze bijzondere tijd de verbinding missen. Verbinding is een basisbehoefte van ieder mens. Baby’s overlijden als ze niet voldoende geknuffeld worden. Niets is meer normaal: even op bezoek gaan, een knuffel, allemaal tijdelijk verboden.

Je kunt voor iemand het verschil maken door een knuffel, op bezoek gaan, aandacht, aanraken. Zoiets simpels als een handdruk bij een kennismaking geeft al verbinding: je hebt letterlijk contact, voelt de huid van de ander, een warme hand of juist een koude, een stevige greep of juist niet. Maar nu mag dat helaas niet meer.

Niet meer zoals het was

Ik merk dat ik er last van heb dat verbinding tijdelijk niet mogelijk is op de manier zoals we het gewend waren, ik heb de neiging om me terug te trekken. Niet handig maar een reactie op een ‘bedreigende’ situatie. Het kost me extra moeite om in verbinding te blijven met anderen. Aan de andere kant weet ik ook dat de kwaliteit van de verbinding niet bepaald wordt door de kwantiteit ervan. Sommige verbindingen verdwijnen gelukkig nooit: vriendschapsbanden van ruim 35 jaar laten zich niet verbreken door de huidige omstandigheden.

Versoepeling van maatregelen

Maar wat ben ik blij met de versoepeling van de maatregelen.  Dat geeft lucht. Enerzijds vanwege de maatregelen zelf: er mag weer meer. Ik vond het een uitje om naar de kapper te gaan! Anderzijds vanwege de hoop die eruit spreekt, we zijn op de goede weg, het leven gaat terug naar normaal. Hoop doet leven, hoop inspireert, hoop biedt perspectief en schept ruimte.

Hoe is het voor jou?

Wat gebeurt er met jou als verbinding niet meer zo vanzelfsprekend is? (zie ook Vliegen de muren je aan?) Als je door corona of om andere redenen de verbinding met anderen die belangrijk voor je zijn, mist? Wil je even – gratis – met me sparren? Neem contact op.

Download mijn E-book

Loop je jezelf soms voorbij omdat je teveel ballen in de lucht houdt? En heb je behoefte aan rust?

Meld je dan nu aan voor regelmatige tips en adviezen per e-mail over rust, ontspanning en genieten. Je ontvangt dan direct mijn e-book met drie praktische tips om snel en eenvoudig rust in je hoofd en in je lijf te krijgen.

Je gegevens zijn uiteraard veilig bij mij en worden niet gebruikt voor andere doeleinden.